เศรษฐกิจ

เศรษฐศาสตร์ของค่าแรงขั้นต่ำ : ใครคือผู้รับเคราะห์จากค่าแรงขั้นต่ำ

เศรษฐศาสตร์ของค่าแรงขั้นต่ำ

ค่าแรงขั้นต่ำ คือ นโยบายของภาครัฐที่ออกมาในรูปแบบกฎหมายของการตั้งฐานรายได้ขั้นต่ำให้ผู้ใช้แรงงาน ในความเป็นจริงแล้ว นโยบายค่าแรงขั้นต่ำถือเป็นเรื่องที่น่าสนใจทางเศรษฐศาสตร์มาก วันนี้เราจึงจะมาพูดถึง “ เศรษฐศาสตร์ของค่าแรงขั้นต่ำ ” กัน

 

ก่อนอื่นต้องออกตัวก่อนว่า บทความนี้ไม่มีเจตนาจะโจมตีพรรคการเมืองไหน ยิ่งตอนนี้เกือบทุกพรรคก็ออกมาพูดถึงเรื่องนี้กันหมด การวิพากย์นโยบายนี้คงไม่มีผลเสียกับใครเป็นพิเศษ เราจะขอเน้นหนักไปที่เรื่องเศรษฐศาสตร์ และแนวคิดที่สำคัญของค่าแรงขั้นต่ำกัน

 

ก่อนอื่น เราต้องทำความเข้าใจก่อนว่า ในเชิงเศรษฐศาสตร์ แรงงานก็เปรียบเสมือนสินค้าโภคภัณฑ์ประเภทหนึ่ง เมื่อมีความต้องการซื้อมากๆ เช่น แรงงานขาดแคลน ค่าแรงจะเพิ่มสูงขึ้น ในทางตรงกันข้าม หากความต้องการขายมากๆ เช่น เศรษฐกิจไม่ดี แรงงานล้นตลาด แบบนี้ค่าแรงจะลดต่ำลง

 

แรงงานมนุษย์ ถือเป็นปัจจัยหนึ่งที่สำคัญมากในระบบห่วงโซ่อุปทานของเศรษฐกิจ เพราะเป็นปัจจัยที่สืบเนื่องโดยตรงกับมนุษย์ ซึ่งมนุษย์ทุกคนล้วนต้องการมีคุณภาพชีวิตที่ดี ค่าแรงจึงเป็นปัจจัยสำคัญในระบบเศรษฐกิจที่ควบคุมได้ยาก มีความวุ่นวายซับซ้อนไปมา เพราะเจ้าของแรงงานมักเป็นผู้มีอำนาจในการเลือกผู้แทน และผู้แทนเหล่านั้นก็จะกลายเป็นผู้กำหนดนโยบายเกี่ยวกับแรงงานในท้ายที่สุด

 

การกำหนดค่าแรงขั้นต่ำ ถือว่าเป็นนโยบายที่ขัดกับกลไกตลาด

 

โดยปรกติ ราคาของสินค้าหรือบริการจะผันแปรไปตามจุดสมดุลของความต้องการซื้อและความต้องการขายในตลาด ดังนั้น ตลาดโดยทั่วไปจะไม่มีกรอบกำหนดไว้เพื่อให้ให้กลไกตลาดเป็นไปได้เต็มที่ แต่การกำหนดค่าแรงขั้นต่ำ คือ การกำหนดราคาต่ำสุดของสินค้าและบริการ ดังนั้น กลไกตลาดจะไม่สมบูรณ์ ยกตัวอย่าง หากนายจ้างและลูกจ้างยินดีที่จะจ้างงานกันที่ค่าแรงต่ำกว่าค่าแรงขั้นต่ำก็ไม่สามารถทำได้ เพราะกฎหมายไม่อนุญาต ถึงแม้ว่าจะเป็นไปด้วยความยินยอมพร้อมใจของทั้งผู้ซื้อและผู้ขายก็ตาม

 

ตามมุมมองปรกติ นโยบายค่าแรงขั้นต่ำออกมาเพื่อช่วยเหลือ แรงงานด้อยฝีมือ

 

แรงงานด้อยฝีมือ คือ แรงงานในระบบผลิตทั่วไปที่ไม่ได้มีความสามารถหรือความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษ ทั้งนี้ไม่ได้หมายถึงงานที่ทำต้องเป็นงานง่ายๆ แต่หมายถึง ตัวแรงงานไม่ได้พัฒนาฝีมือให้มีคุณค่าสูงในระบบธุรกิจ แรงงานเหล่านี้มักมีรายได้น้อย และมักจะมีคุณภาพชีวิตที่ไม่ดี รัฐบาลจึงต้องการสนับสนุน

 

แต่แรงงานด้อยฝีมือเหล่านี้แหละที่เป็นผู้รับเคราะห์ของระบบค่าแรงขั้นต่ำ

 

ในเชิงเศรษฐศาสตร์ การกำหนดค่าแรงขั้นต่ำมีแนวโน้มจะทำให้อัตราการว่างงานสูงขึ้น ส่วนหนึ่งเพราะต้นทุนที่สูงขึ้น ทำให้ภาคธุรกิจหันไปหาทางเลือกอื่นในการผลิต เช่น ย้ายฐานการผลิตไปประเทศอื่น หันมาใช้เครื่องจักรแทนแรงงานมนุษย์ หรือแม้กระทั่ง ใช้จำนวนคนทำงานให้น้อยลง

 

เมื่ออัตราการว่างงานที่สูงขึ้น ผู้ที่ได้รับผลกระทบในการตกงานเป็นกลุ่มแรกๆ คือ แรงงานด้อยฝีมือ

 

ยกตัวอย่างเช่น หากค่าแรงขั้นต่ำอยู่ที่ 400 บาท นายจ้างมีทางเลือกในการจ้างคน 2 คน คนแรกฝีมือทั่วไป หากไม่มีค่าแรงขั้นต่ำ นายจ้างอาจจะยินยอมจ้างที่ 300 บาท ในขณะที่อีกคน ฝีมือก็ทั่วไปเช่นกัน แต่ดูเก่งกว่านิดหน่อย หากไม่มีค่าแรงขั้นต่ำ นายจ้างอาจจะยินยอมจ้างที่ 350 บาท แบบนี้คนที่มีแนวโน้มจะตกงานจึงกลายเป็นคนกลุ่มแรก หรือก็คือ แรงงานที่ด้อยฝีมือในระบบนั่นเอง

 

การกำหนดค่าแรงขั้นต่ำเพื่อช่วยแรงงานด้อยฝีมือ จึงเปรียบเสมือนการยิ่งแก้แล้วยิ่งแย่ เพราะสุดท้ายแล้ว ค่าแรงขั้นต่ำที่สูงขึ้นก็แลกมาด้วยโอกาสตกงานที่มากขึ้นด้วยเช่นกัน แรงงานด้อยฝีมือจึงกลายเป็นผู้รับเคราะห์ของระบบตลาดเสรีไป

 

อย่างไรก็ตาม การกำหนดค่าแรงขั้นต่ำไม่ใช่สิ่งที่ผิด แต่อาจจะเรียกได้ว่าเป็นสิ่งจำเป็นด้วยซ้ำ เพราะถือว่าเป็นการดูแลสิทธิขั้นต่ำของแรงงาน

 

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น การตั้งค่าแรงขั้นต่ำ ต้องเป็นไปอย่างรอบคอบและพิจารณาระบบเศรษฐกิจอย่างรอบด้าน โดยค่าแรงขั้นต่ำ ควรจะเป็นจุดที่ใกล้เคียงกับมูลค่าที่แท้จริงของแรงงานพอดี เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาอัตราว่างงานที่มากขึ้น และซ้ำเติมแรงงานด้อยฝีมือในระบบ รวมไปถึงปัญหาเงินเฟ้อที่อาจจะตามมาเป็นเงาตามตัว

 

สิ่งสำคัญที่สุดในการสร้างคุณภาพชีวิตให้แรงงานในระบบ คือ การพัฒนาแรงงานให้กลายเป็นแรงงานฝีมือสูง แรงงานที่มีค่าแรงสูงกว่าค่าแรงขั้นต่ำเสมอ เพราะมีความสามารถและนายจ้างจำเป็นต้องจ่ายเพื่อแลกกับคุณภาพ

 

ทั้งนี้ทั้งนั้น การพัฒนาฝีมือแรงงานสามารถกำหนดได้ผ่านนโยบายภาครัฐเช่นกัน ตั้งแต่การพัฒนาเศรษฐกิจภาพรวมให้ดี การพัฒนาคุณภาพชีวิตขั้นพื้นฐาน การพัฒนาการศึกษา หรือแม้กระทั่ง ระบบสาธารณสุขที่ดีก็ยังช่วยพัฒนาฝีมือแรงงานได้ เพราะคุณภาพชีวิตที่ดีขั้นพื้นฐานจะช่วยส่งเสริมให้แรงงานพัฒนาชีวิตตนเองนั่นเอง

 

ทั้งหมดนี่คือการจับเศรษฐศาสตร์มาวิเคราะห์สิ่งรอบตัวให้เห็นภาพ ไม่ได้มีความมุ่งหมายจะพูดถึงกลุ่มการเมืองไหนเป็นพิเศษ ค่าแรงขั้นต่ำถือเป็นนโยบายของประเทศ และทุกรัฐบาลก็ต้องตัดสินใจเรื่องนี้ไม่แตกต่างกัน

 

ลงทุนศาสตร์ – Investerest

ติดตามบทความดีดีกดที่นี่เลย FACEBOOK , OFFICIAL LINE และ WEBSITE

 

พิเศษ! เข้ากลุ่มเรียนหุ้นออนไลน์ฟรีกับลงทุนศาสตร์แบบไม่มีเงื่อนไขได้ที่ : เรียนหุ้นฟรีกับลงทุนศาสตร์

อัพเดทล่าสุดเมื่อ :

เกี่ยวกับผู้เขียน

ลงทุนศาสตร์

ผมเขียนบทความเกี่ยวกับการลงทุนตั้งแต่เบื้องต้น เหมาะสำหรับผู้ลงทุนหรือผู้ที่มีความสนใจที่จะลงทุนที่รักหรือมีทีท่าว่าจะรักในศาสตร์ของการลงทุนเหมือนกัน