เศรษฐกิจ

คนไทยแต่ละจังหวัดมีรายได้ต่างกันเท่าไหร่

คนไทยแต่ละจังหวัดมีรายได้ต่างกันเท่าไหร่

คนไทยแต่ละจังหวัดมีรายได้ต่างกันเท่าไหร่

 

ในปี พ.ศ. 2562 คนไทยทั่วราชอาณาจักรมีรายได้ต่อเดือน เฉลี่ยคนละ 26,018 บาท และเมื่อพิจารณาตามแต่ละภาค กรุงเทพฯ และ 3 จังหวัดปริมณฑล ได้แก่ นนทบุรี ปทุมธานี และสมุทรปราการ มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 37,751 บาท ซึ่งนับว่าสูงกว่าภาคอื่นๆ มาก ในขณะรายได้เฉลี่ยต่อเดือนของภาคกลาง ได้แก่ 25,782 บาท ภาคเหนือ 20,270 บาท ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 20,600 บาท และภาคใต้ 25,647 บาท จะเห็นได้ว่าคนไทยในกรุงเทพฯ และ 3 จังหวัดปริมณฑลมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนสูงกว่าคนในจังหวัดอื่นๆ [1]

 

กรุงเทพและปริมาณมณฑลคือกลุ่มจังหวัดที่มีรายได้สูง

 

คนในจังหวัดกรุงเทพฯ นนทบุรี ปทุมธานี และสมุทรปราการ มีรายได้ต่อเดือนเฉลี่ย 37,751 บาท โดยรายได้ต่อเดือนนี้เป็นรายได้จากการทำงาน 18,493 บาท (ค่าจ้างและเงินเดือน 22,343 บาท กำไรสุทธิจากการทำธุรกิจ 6,941 บาท กำไรสุทธิจากการทำเกษตร 155 บาท) เงินที่ได้รับเป็นการช่วยเหลือ เช่น บำเหน็จ/บำนาญ เงินช่วยเหลือจากรัฐและองค์กรต่างๆ 3,200 บาท รายได้จากทรัพย์สิน เช่น ค่าเช่าบ้าน/ที่ดินและสินทรัพย์อื่นๆ ดอกเบี้ยเงินฝากและเงินปันผล ดอกเบี้ยแชร์และการให้กู้ยืมเงิน 368 บาท รวมไปถึงรายได้ที่ไม่เป็นตัวเงิน เช่น สินค้าและบริการ อาหาร ที่ได้มาโดยที่ไม่ต้องซื้อ 4,624 บาท และรายได้ไม่ประจำ เช่น ทุนการศึกษาหรือเงินรางวัล 120 บาท [2]

 

จังหวัดที่มีรายได้เฉลี่ยต่ำกระจายอยู่ทุกภูมิภาค

 

ในขณะเดียวกัน เมื่อพิจารณาแหล่งที่มาของรายได้ในภาคอื่นๆ จะเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจน ค่าจ้างและเงินเดือนในภาคกลางน้อยกว่ากรุงเทพฯ และ 3 จังหวัดฯ เป็นเท่าตัว (12,719 บาท) ในขณะที่ภาคเหนือ ภาคตะวันออก และภาคใต้ [2] แต่ละภาคมีจังหวัดที่มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนต่ำที่สุด ได้แก่ 1) ภาคกลาง (สุพรรณบุรี 16,504 บาท) 2) ภาคเหนือ (แม่ฮ่องสอน 13,970 บาท) 3) ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (บุรีรัมย์ 14,742 บาท) และ 4) ภาคใต้ (ยะลา 16,588 บาท)  และหากไม่พิจารณาในแต่ละภาค  จังหวัดที่มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนต่ำที่สุด ได้แก่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน (13,970 บาท) จังหวัดที่มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนในระดับกลาง (ใกล้เคียงค่ามัธยฐานของรายได้ของทุกจังหวัด) ได้แก่ พังงา (22,443 บาท) และจังหวัดที่มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนสูงที่สุด ได้แก่ ปทุมธานี (46,977 บาท)  [3]

 

แม่ฮ่องสอนยังต้องการการพัฒนาโครงสร้างรายได้ในภาพรวม

 

แม่ฮ่องสอนมีปัญหาความยากจนเรื้อรัง เนื่องจากประชาชนส่วนใหญ่เป็นเกษตรกรและมีรายได้ไม่แน่ไม่นอน สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขาและที่สูง เป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน และการให้บริการพื้นฐานของรัฐยังทำได้ไม่ทั่วถึง ทั้งบริการด้านการศึกษาและสาธารณสุข นอกจากนี้ยังมีปัญหาภัยธรรมชาติ เช่น ไฟป่า ภัยแล้ง แม้จะโดดเด่นในด้านการเป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่นักท่องเที่ยวมักจะเลือกมาแค่บางช่วงฤดูกาลเท่านั้น [4] ในขณะที่พังงาซึ่งมีรายได้ในระดับกลางโดดเด่นทั้งด้านการเกษตร การประมง และมีแหล่งท่องเที่ยว ส่วนปทุมธานีมีจุดเด่นในด้านอุตสาหกรรม สามารถเป็นฐานทั้งการผลิตและการส่งออก และยังเป็นศูนย์กลางของความเจริญในหลายด้าน ทั้งการศึกษาวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี การคมนาคม รวมถึงการกระจายสินค้า [6]

 

คงจะดีเยี่ยมที่สุดหากคนไทยแต่ละจังหวัดมีรายได้โดยเฉลี่ยเติบโตมาใกล้เคียงกัน

 

คนไทยแต่ละจังหวัดมีรายได้ไม่เท่ากัน แตกต่างกันไปตามปัจจัยที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นสภาพภูมิประเทศในแต่ละท้องที่ การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานโดยรัฐบาล โอกาสเข้าถึงบริการทางการศึกษา หรือแม้แต่ภัยธรรมชาติ นอกจากที่กล่าวมาแล้วนี้ ข้อมูลด้านอายุของประชากรในแต่ละจังหวัด รายจ่าย รวมถึงหนี้สินล้วนเป็นข้อมูลสำคัญที่สามารถพิจารณาร่วมกับรายได้ต่อหัวของประชากรในแต่ละจังหวัด หากท่านใดสนใจศึกษาข้อมูลดังกล่าวเพิ่มเติม สามารถค้นหาได้จากเว็บไซต์ของ สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ดังนี้ [2] http://www.nso.go.th/sites/2014/DocLib13/ด้านสังคม/สาขารายได้/เศรษฐกิจสังคมครัวเรือน/62/Whole_full_report_62.pdf  และ [3] http://statbbi.nso.go.th/staticreport/page/sector/th/08.aspx

 

ลงทุนศาสตร์ – Investerest

ติดตามบทความดีดีกดที่นี่เลย FACEBOOK , OFFICIAL LINE และ WEBSITE

 

พิเศษ! เข้ากลุ่มเรียนหุ้นออนไลน์ฟรีกับลงทุนศาสตร์แบบไม่มีเงื่อนไขได้ที่ : เรียนหุ้นฟรีกับลงทุนศาสตร์

 

รายการอ้างอิง

[1] สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2562). บทสรุปสำหรับผู้บริหาร การสำรวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือน พ.ศ. 2562. สืบค้นจาก http://www.nso.go.th/sites/2014/DocLib13/ด้านสังคม/สาขารายได้/เศรษฐกิจสังคมครัวเรือน/62/Exclusive_62.pdf

[2] สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2562). ตาราง 1 รายได้เฉลี่ยต่อเดือนของครัวเรือน จําแนกตามแหล่งที่มาของรายได้ รายภาคและเขตการปกครอง. การสํารวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือน พ.ศ. 2562 ทั่วราชอาณาจักร. สืบค้นจาก http://www.nso.go.th/sites/2014/DocLib13/ด้านสังคม/สาขารายได้/เศรษฐกิจสังคมครัวเรือน/62/Whole_full_report_62.pdf

[3] สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2562). รายได้โดยเฉลี่ยต่อเดือนต่อครัวเรือน รายจังหวัด พ.ศ. 2545 – 2562. สืบค้นจาก http://statbbi.nso.go.th/staticreport/page/sector/th/08.aspx

[4] สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (พฤษภาคม 2561). การพัฒนาและแก้ไขปัญหาความยากจน ในพื้นที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ภายใต้แนวคิด แม่ฮ่องสอน : มนต์เสน่ห์แห่งขุนเขา (Mae Hong Son : The Valley of Charm). สืบค้นจาก www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=7784&filename=index

[5] คณะกรรมการบริหารงานจังหวัดแบบบูรณาการ จังหวัดพังงา. (2562). แผนพัฒนาจังหวัดพังงา 5 ปี พ.ศ. 2561-2565 (ฉบับทบทวน ณ ธันวาคม ปี 2562). สืบค้นจาก http://phangnga.go.th/main/index.php/th/2-uncategorised/1090-5-2561-2565-2562

[6] Pathum Thani quality. (2019). ร่างแผนพัฒนาจังหวัดปทุมธานี 5 ปี (พ.ศ.2561-2565). สืบค้นจาก http://123.242.173.131/pathumthani_news/attach_file/03.pdf

 

อัพเดทล่าสุดเมื่อ :

เกี่ยวกับผู้เขียน

ลงทุนศาสตร์

ผมเขียนบทความเกี่ยวกับการลงทุนตั้งแต่เบื้องต้น เหมาะสำหรับผู้ลงทุนหรือผู้ที่มีความสนใจที่จะลงทุนที่รักหรือมีทีท่าว่าจะรักในศาสตร์ของการลงทุนเหมือนกัน