ตลาดน้ำตาลและประเทศผู้ผลิตระดับโลก

น้ำตาลเป็นสารให้ความหวานหลักในอาหารและเครื่องดื่มทั่วโลก นอกเหนือไปจากรสหวานแล้วน้ำตาลยังถูกใช้ในหน้าที่อื่น ๆ อีกมากมาย ในเทคโนโลยีอาหารซึ่งยากที่จะมีสิ่งอื่นมาแทนที่ ประมาณกว่า 80% ของน้ำตาลบนโลกผลิตจากอ้อยที่ปลูกในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ส่วนที่เหลืออีก 20% มาจากหัวบีทน้ำตาลหรือที่เรียกว่า ชูก้าบีท (Sugar beet) ซึ่งเป็นพืชที่รากมีน้ำตาลซูโครสเข้มข้นสูง มักปลูกในเชิงพาณิชย์เพื่อผลิตน้ำตาลส่วนใหญ่พบปลูกในเขตอบอุ่นของซีกโลกเหนือ

น้ำตาลเป็นสินค้าที่มีความเกี่ยวข้องกับการเมืองค่อนข้างมาก ซึ่งการปฏิรูปนโยบายน้ำตาลของแต่ละประเทศในแต่ะครั้งอาจส่งผลกระทบที่สําคัญต่อกระแสการค้าโลกได้เลยทีเดียว โดยการดำเนินงานด้านอุตสาหกรรมน้ำตาลของหลายประเทศส่วนใหญ่อยู่เบื้องหลังกําแพงภาษีที่สูง เพื่อปกป้องผู้ผลิตจากการแข่งขันระหว่างประเทศ

มีหลายปัจจัยที่ส่งผลต่อผลผลิตน้ำตาล ตั้งแต่สภาพอากาศไปจนถึงเหตุการณ์ทางภูมิรัฐศาสตร์และการเมืองท้องถิ่น การเพิ่มขึ้นของอุตสาหกรรมเอทานอลเชื้อเพลิงในบราซิลและเอเชียมทำให้น้ำอ้อยและกากน้ำตาลเพิ่มขึ้น ซึ่งทั้งสองอย่างที่กล่าวมานั้นจะถูกแปรรูปเป็นเชื้อเพลิงเอทานอล ดังนั้นการกำหนดราคาน้ำตาลจึงเชื่อมโยงกับราคาพลังงาน โดย บราซิล อินเดีย ไทย จีน และสหรัฐฯ เป็นผู้ผลิตน้ำตาลรายใหญ่ที่สุดของโลก และมีการคาดการณ์กันว่าการผลิตน้ำตาลทั่วโลกในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 2023- 2024 จะสูงถึง 187.9 ล้านเมตริกตันโดยเพิ่มขึ้นราว 10.6 ล้านเมตริกตันจากปีก่อนหน้า สาเหตุส่วนหนึ่งมาจากพื้นที่การปลูกอ้อยที่เพิ่มขึ้นในบราซิลและอินเดีย

ประเทศบราซิล

ถือได้ว่าเป็นประเทศผู้ผลิตน้ำตาลอันดับหนึ่งของโลก เนื่องมาจากการมีสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยต่อการเจริญเติบโตของอ้อยเป็นอย่างมาก และกลไกราคาที่แข็งแกร่งได้กระตุ้นให้เกษตรกรชาวบราซิลบางคนหันมาปลูกอ้อยแทนธัญพืชอื่น ๆ นอกจากนี้ ความต้องการอ้อยสำหรับเอทานอลและเชื้อเพลิงหมุนเวียนยังคงเป็นปัจจัยสำคัญในตลาดน้ำตาลของบราซิลอีกด้วย อุปทานที่เพิ่มขึ้นบราซิลจึงอาจทำให้การส่งออกน้ำตาลในตลาดโลกเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ประเทศอินเดีย

เป็นประเทศที่มีการบริโภคน้ำตาลสูงมากของโลกราว 31 ล้านเมตริกตันต่อปี พบว่าการบริโภคน้ำตาลภายในประเทศ มีแนวโน้มเติบโตตามความต้องการที่แข็งแกร่ง จากผู้ซื้อและผู้ผลิตอาหารแปรรูปจำนวนมาก ขณะที่การส่งออกค่อนข้างทรงตัวเนื่องจากประเทศอินเดียต้องการลดอัตราเงินเฟ้อ

ประเทศไทย

อ้อยเป็นหนึ่งในพืชเศรษฐกิจที่สําคัญของประเทศไทย โดยคาดว่าการผลิตน้ำตาลในปี พ.ศ. 2566 ถึง 2567 น่าจะสูงถึง 11.2 ล้านเมตริกตัน เพิ่มขึ้นเล็กน้อยจากปีก่อนหน้า เนื่องจากประเทศกําลังฟื้นตัวจากภัยแล้งที่ส่งผลกระทบต่อการผลิตในปีเพาะปลูก พ.ศ. 2563-2564 และการบริโภคภายในประเทศก็ค่อนข้างแข็งแกร่งซึ่งมีสาเหตุมาจากอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวที่ปรับตัวดีขึ้น ทำให้มีอุปสงค์เพิ่มขึ้น

มีการคาดการณ์ว่าตลาดอุตสาหกรรมน้ำตาลทั่วโลกจะเติบโตจาก 38.58 พันล้านเหรียญสหรัฐในปี พ.ศ. 2565 เป็น 46.56 พันล้านเหรียญสหรัฐภายในปี พ.ศ. 2572 โดยชูก้าบีทที่ใช้น้ำน้อยกว่าอ้อย อาจเข้ามามีบทบาทในส่วนแบ่งทางการตลาดมากขึ้น เนื่องมาจากสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและการขาดแคลนน้ำที่เพิ่มขึ้นในหลายส่วนของโลก